دختر خورشید

باز دوباره چشمم تو چشمات افتاد. باز هم اون معصومیت دیوونه کننده داشت سرتا پای روحمو به آتیش می کشید. وقتی تو اون چشمای سیاهت خیره شدم قفسه سینم منفجر شد. باز هم چشمام داشت مغرورانه التماست میکرد تا اون دیوار آهنی رو بشکنی و بیای، اما اینبار تنها نبودی. همون کسی که میگفتی اگه جای من بیاد نمیتونی کنارش باشی، نمیتونی دستاشو بگیری، نمیتونی بغلش کنی... نمیتونی زندگی کنی یادته؟ آره تنها نبودی اونم پیشت بود. رو تو غیرت داشت رو کسی که همه زندگی منه. رو کسی که قرار بود مال من بشه غیرت داشت. انصاف داشته باش من باید روت غیرتی بشم یا اون؟

آره بهت گفتم برو اما واقعا ندیدی عشق تو شده همه وجودم؟ نفهمیدی بری بی تو میشم یه مترسک یخی؟ کاری کردی که تا آخر عمرم جرات نکنم به کسی بگم برو! میدونی که الان حالم خیلی بده نه؟ میدونی دارم خفه میشم نه؟ نمیدونم چجوری باید سر کنم. بار آخر که با من بودی انگار میدونستی دیگه نمیبینمت. انقدر خوب میخندیدی که زهر خنده هات تا جون دارم از خونم بیرون نره.

دختر خورشید تو رفتی اما من هیچ وقت باور نمیکنم. دختر خورشید تو رفتی اما من همیشه میمونم. دختر خورشید تو رفتی اما من همیشه یخ میمونم. دختر خورشید...

...پس از صد سال...